W posadzce ESD czyszczenie nie jest tylko kwestią estetyki. Może wpływać na działanie całego systemu
W zwykłej posadzce błędne czyszczenie może pogorszyć wygląd powierzchni.
W posadzce ESD konsekwencje mogą być większe.
Nieprawidłowo dobrany środek, pozostawione osady, powłoki pielęgnacyjne albo niewłaściwa procedura mycia mogą zmienić zachowanie warstwy użytkowej i utrudnić osiągnięcie wymaganych parametrów elektrostatycznych.
Dlatego pytanie:
„czym najlepiej umyć posadzkę?”
w przypadku ESD powinno zostać rozszerzone o:
CZY PO CZYSZCZENIU POSADZKA NADAL BĘDZIE SPEŁNIAŁA WYMAGANIA ESD?
To szczególnie ważne w strefach EPA, produkcji elektroniki, laboratoriach, serwerowniach oraz pomieszczeniach, w których parametry elektrostatyczne są częścią wymagań technicznych.
Posadzka ESD nie jest zwykłą nawierzchnią, do której dodano określenie „antystatyczna”.
Jest częścią systemu kontrolowanego odprowadzania ładunków elektrostatycznych.
Jeżeli warstwa użytkowa zostanie pokryta osadem albo niewłaściwą powłoką, droga przepływu ładunku może zostać zakłócona.
Dlatego utrzymanie czystości powinno być traktowane jako element eksploatacji technicznej, a nie wyłącznie estetycznej.
Najczęstsze problemy wynikają nie z samego mycia, ale z tego, co pozostaje na powierzchni po myciu.
Ryzyko mogą tworzyć:
W praktyce posadzka może wyglądać na czystą, a jednocześnie jej powierzchnia może być pokryta cienką warstwą materiału zmieniającego właściwości elektryczne.
To prowadzi do bardzo ważnej zasady:
WYGLĄD POSADZKI NIE POTWIERDZA JEJ PARAMETRÓW ESD.
Detergent ma usunąć zabrudzenia.
Jeżeli jednak zostanie zastosowany w zbyt wysokim stężeniu albo nie zostanie prawidłowo usunięty, może pozostawić na powierzchni cienki film.
Dlatego w praktyce znaczenie mają:
RODZAJ ŚRODKA
↓
STĘŻENIE
↓
ILOŚĆ ROZTWORU
↓
SPOSÓB ZBIERANIA BRUDNEJ WODY
↓
PŁUKANIE
↓
WYSUSZENIE
Częstym błędem jest założenie:
„więcej środka = lepsze mycie”.
W rzeczywistości większa ilość preparatu może oznaczać więcej pozostałości do usunięcia.
W posadzce ESD nie chodzi więc o to, aby używać jak najmocniejszej chemii, lecz o to, aby stosować środek zgodny z wymaganiami konkretnej nawierzchni i procedurą jej pielęgnacji.
W wielu tradycyjnych posadzkach i wykładzinach stosuje się środki pielęgnacyjne, które tworzą na powierzchni warstwę ochronną lub poprawiają połysk.
W przypadku ESD nie można zakładać, że każda taka powłoka jest obojętna dla parametrów elektrycznych.
Jeżeli utworzy ona warstwę o innych właściwościach niż sama nawierzchnia, może zmienić zachowanie całego układu.
Dlatego nie należy samodzielnie stosować:
Jeżeli producent przewiduje specjalny preparat lub system pielęgnacji kompatybilny z ESD, należy stosować właśnie takie rozwiązanie.
Najważniejsza zasada:
NIE KAŻDA POWŁOKA OCHRONNA JEST NEUTRALNA DLA ESD.
Najbezpieczniej zacząć od dokumentacji konkretnego systemu.
Dla wybranej posadzki należy ustalić:
JAKI ŚRODEK JEST DOPUSZCZONY?
W JAKIM STĘŻENIU?
CZY WYMAGA PŁUKANIA?
CZY MOŻE TWORZYĆ WARSTWĘ?
CZY JEST PRZEZNACZONY DO POSADZEK ESD?
Ważne jest również, aby rozdzielić:
codzienne czyszczenie
od
czyszczenia intensywnego
oraz od
renowacji powierzchni.
To nie są te same operacje i nie powinny być wykonywane identyczną chemią.
W strefach ESD procedura czyszczenia powinna być powtarzalna i kontrolowana.
Jeżeli każdego dnia używany jest inny środek lub pracownicy dozują go „na oko”, trudno później ocenić, dlaczego parametry posadzki zaczęły się zmieniać.
Nie istnieje jedna częstotliwość odpowiednia dla każdego obiektu.
Zależy ona od:
W produkcji elektroniki problemem może być drobny pył.
W magazynie technicznym – zabrudzenia nanoszone przez koła.
W serwerowni – stosunkowo niewielkie zabrudzenie, ale wysokie wymagania dotyczące czystości.
Dlatego harmonogram powinien wynikać z rzeczywistej eksploatacji.
Ważniejsze niż sama częstotliwość jest jednak utrzymanie stałej zasady:
NIE DOPUSZCZAĆ DO TWORZENIA TRWAŁYCH WARSTW BRUDU I OSADÓW.
Obie metody mogą być prawidłowe.
Wybór zależy od powierzchni, rodzaju zabrudzeń i zaleceń dla konkretnego systemu.
Czyszczenie ręczne
Sprawdza się na mniejszych powierzchniach i w miejscach trudno dostępnych.
Ważne jest regularne wymienianie brudnej wody. Mycie całego pomieszczenia jednym mocno zabrudzonym roztworem może jedynie rozprowadzać zanieczyszczenia po powierzchni.
Czyszczenie maszynowe
Przy większych powierzchniach może zapewnić bardziej powtarzalny proces.
Znaczenie mają jednak:
Maszyna nie naprawia błędnej chemii.
Jeżeli zastosowany preparat jest niewłaściwy, automat jedynie rozprowadzi go szybciej na większej powierzchni.
Jeżeli posadzka była przez długi czas czyszczona niewłaściwie, na powierzchni mogą powstać trudne do usunięcia warstwy.
Objawem może być:
Wtedy samo codzienne mycie może nie wystarczyć.
Potrzebne może być:
CZYSZCZENIE INTENSYWNE > USUNIĘCIE STARYCH WARSTW I OSADÓW
> OCENA STANU NAWIERZCHNI > POMIARY
Dopiero na tej podstawie można ustalić, czy problem dotyczył wyłącznie pielęgnacji, czy również samej warstwy użytkowej.
Jeżeli nawierzchnia jest zużyta, możliwa może być renowacja systemu ESD, ale powinna ona obejmować kontrolę parametrów po wykonaniu prac.
Ponieważ:
ESD TO PARAMETR TECHNICZNY, A NIE CECHA WIZUALNA.
Nie da się wzrokowo potwierdzić, czy posadzka nadal spełnia wymagania.
Dlatego w strefach, gdzie parametry elektrostatyczne są krytyczne, warto prowadzić okresowe pomiary zgodnie z przyjętym planem kontroli.
Jeżeli wynik zaczyna się zmieniać, można wtedy szukać przyczyny:
BRUD? > CHEMIA CZYSZCZĄCA? > OSAD? > ZUŻYCIE WARSTWY? >
PROBLEM Z UZIEMIENIEM? > ZMIANA WARUNKÓW ŚRODOWISKOWYCH?
Bez pomiarów trudno odróżnić problem pielęgnacyjny od problemu technicznego.
Błąd 1: stosowanie dowolnego detergentu
Nie każdy preparat jest odpowiedni dla systemu ESD.
Błąd 2: zbyt duże stężenie
Więcej środka nie oznacza lepszego efektu.
Błąd 3: pozostawianie chemii na powierzchni
Resztki mogą tworzyć warstwę zmieniającą właściwości posadzki.
Błąd 4: przypadkowe woski i polimery
Mogą zaburzyć działanie systemu.
Błąd 5: ocena tylko po wyglądzie
Czysta i błyszcząca posadzka nie musi mieć prawidłowych parametrów ESD.
Błąd 6: brak jednej procedury
Zmiana środków i sposobu mycia utrudnia późniejsze znalezienie przyczyny problemów.
Błąd 7: brak pomiarów
Bez nich nie wiadomo, czy cały system nadal działa zgodnie z wymaganiami.
Czy posadzkę ESD można myć zwykłym detergentem?
Nie należy tego zakładać. Środek powinien być zgodny z wymaganiami konkretnego systemu posadzkowego i nie powinien pozostawiać warstwy pogarszającej jego parametry.
Czy można stosować wosk na posadzce ESD?
Tylko wtedy, gdy konkretny system pielęgnacyjny jest przewidziany do zastosowania na danej posadzce ESD. Przypadkowej powłoki nie należy stosować.
Czy automat szorująco-zbierający nadaje się do ESD?
Może być stosowany, jeżeli odpowiednio dobrano chemię, pad lub szczotkę oraz parametry pracy urządzenia.
Czy niewłaściwe czyszczenie może pogorszyć wyniki pomiarów?
Tak. Osady, pozostałości środków lub niewłaściwa powłoka mogą wpływać na zachowanie powierzchni.
Czy jeśli parametry się pogorszyły, trzeba wymienić posadzkę?
Nie. Najpierw trzeba ustalić przyczynę. Problem może wynikać z zabrudzenia, niewłaściwej pielęgnacji albo osadu, a nie z trwałego uszkodzenia całego systemu.
Czy po intensywnym czyszczeniu trzeba ponownie mierzyć ESD?
Jeżeli parametry są istotne dla funkcji strefy, ponowna kontrola jest racjonalnym sposobem potwierdzenia skuteczności działań.
Przeczytaj również:
„Posadzka ESD rozpraszająca czy przewodząca?”
„Jak przygotować podłoże pod posadzkę ESD?”
„Czy każda serwerownia potrzebuje posadzki ESD?”
„Jak dobrać posadzkę ESD do rodzaju działalności?”
„Renowacja posadzki ESD – kiedy można ją odnowić, a kiedy lepiej wykonać nowy system?”
„Posadzki antystatyczne i ESD – jak dobrać system?” 
Potrzebujesz porady?
Odpowiedz na kilka pytań i dobierz odpowiedni wariant.
